Tyniec – dawna podkrakowska wieś, która w 1973 r. została włączona do Krakowa. Znajduje się w części zachodniej miasta, na prawym brzegu Wisły) i wchodzi w skład Dzielnicy VIII Dębniki. Tyniec znany jest głównie dzięki znajdującemu się tu klasztorowi benedyktynów istniejącemu od 1044, jednemu z najbogatszych i najważniejszych w Polsce. Nazwa Tyniec pochodzi od celtyckiego słowa "tyn", które oznaczało mur lub ogrodzenie. Świadczy to o tym, że musiały znajdować się tu umocnienia lub obwarowania. Od 1934 roku do lat powojennych istniała zbiorowa gmina Tyniec.
Czemichów — wieś, siedziba Urzędu Gminy. Położona na południowej krawędzi Bramy Krakowskiej w miejscu gdzie wzniesienia bramy opadają do rowu Wisły, który łączy Kotlinę Oświęcimską z Kotliną Sandomierską. Szczególnie malowniczo przedstawia się Czernichów od strony Wisły, bowiem zabudowania skupione są na wysokim wapiennym wzgórzu. Czernichów jest rzadkim przykładem starodawnego osadnictwa z okresu przedlokacyjnego o charakterze wielodrożnicy. Część wsi, tzw. Czernichówek, należały od roku 1229 do bendyktnów w Tyńcu, a druga część, właściwy Czernichów, stanowił dobra rodu Szydłowieckich.
Wykopaliska archeologiczne dowiodły istnienia na tym obszarze obozowiska okresu schyłkowego paleolitu, kilku obozowiska epoki mezolitu i kamienia, a także osadę z okresu wpływów rzymskich i wczesnego średniowiecza. Do rejestru zabytków wpisany został gotycko - barokowy kościół parafialny św. Trójcy wraz z placem przykościelnym (XV-XVIII.), zespół szkolno-parkowy (XIX w.). a także położona przysiółku Czernichówek, Kapliczka Różańcowa (XVII W.). Gotycki kościół uległ wraz zwiększą częścią wsi spaleniu w okresie potopu szwedzkiego. Po odbudowie konsekrowany w 1680 roku. Fragmentem świątyni gotyckiej jest niewielkie prezbiterium (z przed 1410 roku) oszkarpowane z cokołem o późnogotyckim gzymsie. Kościół otoczony jest murem z czterema kapliczkami.
