Za aniołem
Lenartowicz Teofil



Aniele! pójdę za tobą,

Matkę i ojca zostawię,

I brata, z którym się bawię,

Nic a nic nie wezmę z sobą.

Zostawię ogródek, drzewa

I naszą cichą izdebkę,

Moją plecioną kolebkę,

Przy której matka mi śpiewa,

Siostrę w pieluszkach malutką,

Co jeszcze mówić nie może,

Kij z dziadkiem z kościaną bródką,

Na którym jeżdżę po dworze;

Zostawię nawet sukienkę,

l tak w koszulce, jak stoję,

Mój srebrny - podam ci rękę

I pójdziem sobie we dwoje.



Jak nam gdzie zbójcy zaskoczą

Lub ciemna gradowa chmura,

Twoje mnie skrzydła otoczą

I ja się skryję pod pióra.

Jeśli mi nóżki zemdleją

Albo zmęczony zadrzcmię,

Ty mnie nieść będziesz koleją

I znowu spuszczać na ziemię.

Jak będzie świtania blisko,

Zanucim pieśni w niebiosy,

Pod wieczór pójdziem na rżysko

Po złote pszenicznc kłosy.

A jak noc ziemię okryje

I gwiazdki zaświecąjasne,

Ja cię obejmę za szyję,

Główkę pochylę i zasnę.