Droga przez Przełęcz Sanguszki należy niewątpliwie obok Gościńca Cesarskiego (dawny trakt u podnóża Lubonia Małego) oraz drogi przez Przełęcz Knurowską do najciekawszych pod względem inżynieryjnym, historycznym i krajobrazowym zabytków drogownictwa w polskiej części Karpat Zachodnich.

Drogę łączącą Suchą z Sułkowicami przez Przełęcz Sanguszki wybudowano w latach 90 – tych XIX w. W najwyższym punkcie w 1895r. wzniesiono pomnik upamiętniający budowę trasy. Zachowany do dzisiaj obelisk świadczy o randze drogowej przeprawy przez góry. Jest też świadectwem kunsztu ówczesnej myśli inżynieryjnej. Przypomina też o patronach inwestycji – C. K. Namiestniku K. Badenim oraz Marszałku Krajowym Ks. E. Sanguszko.

Inskrypcja na płycie obelisku głosi: „Przejście przez te górę zbudowano za rządów ich Ekscelencyj C. K. Namiestnika hr. K. Badeniego i Marszałka Krajowego Ks. E. Sanguszki D. 4 maja 1895r.” Umiejętnie wkomponowana w krajobraz Beskidu Makowskiego droga oprócz znaczenia gospodarczego posiadała również znaczenie militarne. Profil szlaku charakteryzują znaczne różnice wysokości a w rejonie Przełęczy Sanguszki także malownicze serpentyny.

Interesującym zabytkiem są usytuowane przy drodze u podnóża Krowiej Góry relikty ziemnych fortyfikacji z 1914r., których zadaniem w obliczu potencjalnego ataku Rosjan od strony Sułkowic, było ryglowanie traktu.


Przełęcz Sanguszki – przełęcz w Beskidzie Makowskim na wysokości 440 m n.p.m.[1] między szczytami Niculowej (557 m n.p.m.) i Kopytówki (549 m n.p.m) od północy oraz Krowiej Góry (617 m n.p.m.) od południa, a także miejscowościami Harbutowice i Palcza.

Przebiega przez nią droga wojewódzka 956 Biertowice – Sułkowice – Zembrzyce. Przebiega przez nią pieszy niebieski szlak turystyczny, wiodący z Lanckorony do Jordanowa. Na przełęczy znajduje się obelisk ku czci księcia Eustachego Sanguszki, inicjatora budowy przebiegającej tędy drogi.